sobota, 16 lutego 2019

Zapomniane orędzie z La Salette


Zapomniane orędzie z La Salette

W zeszłym roku minęło równe 150 lat od pamiętnych wydarzeń w La Salette. 19 listopada 1846 r. dwoje dzieci – Melania Calvat i Maksymilian Giraud – usłyszało przesłanie Matki Bożej.


Ilustracja: autor: Nikolas Tan, Our Lady of La Salette, Zdjęcie wykonano 1 grudnia 2007, Ten plik udostępniony jest na licencji 'Creative Commons Uznanie autorstwa 2', źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Our_Lady_of_La_Salette.jpg

Treść orędzia sama Najświętsza Panna podzieliła na dwie części. Pierwsza z nich, tzw. Sekret, miała zostać ujawniona po 1858 r.; druga natomiast, obejmująca ogólne napomnienia, zachętę do modllitwy i naprawy obyczajów, rozgłaszana przez dzieci, stała się powszechnie znana już po kilku tygodniach. Po pięciu latach drobiazgowego dochodzenia, 16 listopada 1851 r., za zgodą Rzymu bp de Bruillard ogłosił dokument uznający objawienie za prawdziwe. Sekret spisany przez dzieci i zapieczętowany, przesłany został Piusowi IX w tym samym roku. Zgodnie z wolą Matki Boskiej opublikowany został po raz pierwszy w 1873 r. z Imprimatur bpa Naples, a potem wkrótce z Imprimatur bpa Lecce, za osobistą aprobatą papieża. W 1879 r. Leon XIII wezwał Melanię Calvat do Rzymu aby usłyszeć treść przesłania z jej ust i otrzymać szczegółowe objaśnienia. Do końca ubiegłego wieku kierownik duchowy Melanii – ks. Rigaux naliczył 28 wydań Sekretu z Imprimatur biskupów i kardynałów. W 1915 r. w związku z nadużyciami interpretacji orędzia – Święte Oficjum wydało dekret zabraniający dodawania do niego jakichkolwiek komentarzy. Dekret ten nie został zniesiony i obowiązuje do dziś. Niestety w XX w. zainteresowanie orędziem znacznie osłabło, a brak wznowień sprawił, że jest ono dziś, zwłaszcza wśród młodego pokolenia, prawie nieznane. Mając to na uwadze publikujemy treść Sekretu wg wydania francuskiego ks. Rigaux: „Sekret ten jest słowo w słowo podany przez naszą Czcigodną Matkę, w takiej postaci przekazałam go Jego świętobliwości Leonowi XIII w 1879 r.”. Kilka miesięcy później napisze:

Protestuję stanowczo przeciwko innym tekstom, które ludzie będą mieli czelność publikować po mojej śmierci. Protestuję przeciwko fałszywym oświadczeniom tych wszystkich, którzy ośmielą się mówić: po pierwsze, że upiększyłam Sekret; po drugie przeciw tym, którzy oświadczają, że nasza Matka i Królowa nie powiedziała, aby przekazać Sekret całemu jej ludowi.

Melania Calvat zmarła w tym samym roku przygotowując się do Mszy św., w której uczestniczyła codziennie.

Sekret

Melanio: to, co powiem ci teraz nie musi pozostawać sekretem na zawsze, możesz to opublikować w 1858 r.

Kapłani – słudzy mojego Syna, kapłani – przez swoje złe życie, przez brak uszanowania i pobożności w celebrowaniu świętych tajemnic, przez miłość do pieniędzy, przez upodobanie w honorach i przyjemnościach; kapłani stali się naczyniami nieczystości.

Tak, stan kapłański woła o pomstę i pomsta jest nad ich głowami. Biada kapłanom i osobom poświęconym Bogu, którzy przez swoją niewierność i złe życie krzyżują mego Syna po raz wtóry! Grzechy osób poświęconych Bogu wołają o pomstę do Nieba i teraz pomsta stoi już w ich drzwiach. Nie ma już nikogo proszącego o miłosierdzie i przebaczenie dla ludzi, nie ma już szczodrych dusz, nie ma już nikogo godnego składania nieskalanej Ofiary Przedwiecznemu w imieniu świata.

Bóg uderzy w niespotykany sposób. Biada miszkańcom Ziemi. Bóg wyleje swój gniew i nikt nie będzie w stanie uciec od tylu nieszczęść jednocześnie.

Kierownicy i przywódcy ludu Bożego zaniedbali modlitwę i pokutę, szatan zaćmił ich umysły; stali się oni tymi zbłąkanymi gwiazdami, które dawny diabeł pociągnie swoim ogonem na zagładę. Bóg pozwoli starożytnemu wężowi posiać rozłam pomiędzy władcami, we wszystkich społecznościach i rodzinach – będą cierpieć męki zarówno fizyczne, jak i moralne. Bóg pozostawi ludzi samymi sobie i będzie zsyłał kary jedną po drugiej przez ponad 35 lat. Ludzkość znajdzie się w przededniu najbardziej przerażających plag i wielkich wydarzeń; musi oczekiwać, że będzie rządzona rózgą żelazną i pić kielich Bożego gniewu.

Niech Wikariusz mojego Syna, papież Pius IX, nie opuszcza Rzymu po 1859 r., niech będzie nieugięty i wielkoduszny, niech walczy bronią wiary i miłości – ja będę z nim. Niech strzeże się Napoleona, jego serce jest dwoiste -będzie chciał być papieżem i cesarzem równocześnie. Bóg wkrótce go usunie. On jest tym orłem, który chcąc zawsze się wznosić padnie wkrótce pod mieczem, którego chciał użyć, by zmusić ludzi do uwielbienia siebie.

Włochy będą ukarane za swoją chęć zrzucenia jarzma Pana Panów i poddane wojnie, krew będzie płynąć ze wszystkich stron, kościoły będą zamknięte lub zbezczeszczone, kapłani i duchowni będą wywiezieni lub mordowani -i to w sposób okrutny. Wielu porzuci Wiarę, liczba księży i duchownych, którzy odłączą się od prawdziwej religii będzie wielka, między nimi znajdą się nawet biskupi.

Niech papież strzeże się cudotwórców, bo przyszedł czas na najbardziej zdumiewające cuda na ziemi i na niebie.

W roku 1864 Lucyfer razem z wielką liczbą diabłów zostanie uwolniony z piekła. Stopniowo niszczyć będą Wiarę, nawet osoby poświęcone Bogu tak oślepną, że bez specjalnej łaski osoby te przyjmą ducha tych złych aniołów. Wiele domów duchownych straci Wiarę zupełnie i spowoduje potępienie wielu dusz.

Złe książki będą rozprzestrzeniać się po Ziemi, a duchy ciemności będą wszędzie szerzyć rozprężenie w rzeczach dotyczących służby Bożej. Będą one miały wielką władzę nad naturą, będą też kościoły do służby tym duchom. Ludzie będą przenoszeni z miejsca na miejsce przez te złe duchy, nawet kapłani, ponieważ nie będą oni żyć zgodnie z duchem Ewangelii, który jest duchem pokory, miłosierdzia i gorliwości dla chwały Bożej. Zmarli i sprawiedliwi będa wskrzeszeni (to znaczy, że ciała te będą przybierać postać sprawiedliwych, którzy niedawno żyli na ziemi – aby łatwiej zwodzić ludzi. Ci tzw. zmartwychwstali zmarli, którzy nie będą niczym więcej niż diabłami pod ich postacią, będą głosić inną ewangelię, sprzeczną z prawem Jezusa Chrystusa, przecząc istnieniu Nieba; o ile nie będą oni de facto duszami potępionych. Wszystkie te dusze pojawią się łącząc się ze swymi ciałami – przyp. Melanii). Na każdym miejscu dziać się będą nadzwyczajne cuda, gdyż prawdziwa Wiara została stłumiona i fałszywa światłość oświetla świat.

Biada książętom Kościoła, którzy zajmować się będą wyłącznie dodawaniem bogactw do bogactw, zabezpieczaniem władzy i obnoszeniem swojej pychy.

Wikariusz mojego Syna będzie musiał wiele wycierpieć, bo przez pewien czas Kościół poddany będzie wielkim prześladowaniom; będzie to czas ciemności – Kościół będzie przechodził straszliwy kryzys.

Zapominając o Wierze świętej każdy człowiek będzie chciał sam soba kierować i wynosić się ponad innych, równych sobie. Świeckie i kościelne władze będą obalone, wszelki porządek i sprawiedliwość będą zdeptane.Widać będzie jedynie morderstwa, nienawiść, zazdrość, kłamstwo i nieład, bez miłości ojczyzny i rodziny.

Ojciec Święty będzie bardzo cierpiał. Będę z nim aż do dopełnienia się jego ofiary. Źli będą wielokrotnie nastawać na jego życie; nie będą oni w stanie skrócić jego dni, ale ani on, ani jego następca nie zobaczą tryumfu Bożego Kościoła.

Wszystkie władze świeckie będą miały ten sam cel – obalić i doprowadzić do zaniku wszelkich zasad religijnych, torując drogę materializmowi, ateizmowi, spirytyzmowi i występkom wszelkiego rodzaju.

W roku 1865 obrzydliwość widziana będzie w świętych miejscach, w klasztorach kwiaty Kościoła zginą i diabeł stanie się królem wszystkich serc. Niech ci, którzy są kierownikami wspólnot zakonnych mają się na baczności odnośnie osób, które przyjmują. Diabeł użyje całej swej złości, aby wprowadzić do zakonów osoby oddane grzechowi, by nieporządek i zamiłowanie do cielesnych przyjemności rozprzestrzeniały się po całej Ziemi.

Francja, Włochy, Hiszpania i Anglia toczyć będą wojnę, krew płynąć będzie ulicami. Francuz będzie walczył z Francuzem, Włoch z Włochem, wybuchnie wojna powszechna, która będzie przerażająca. Przez pewien czas Bóg nie będzie pamiętał o Francji ani Italii, bo Ewangelia Jezusa Chrystusa nie jest już (tam) znana. Niegodziwi spuszczą ze smyczy całą swoją złość, nawet po domach będą morderstwa i wzajemne masakry.

Z pierwszym oślepiającym uderzeniem Bożego miecza z góry cała natura zadrży z przerażenia, gdyż zbrodnie i nieład ludzi przebiją sklepienie niebios. Paryż będzie zburzony i Marsylia pochłonięta, wiele dużych miast zostanie zburzonych i pochłoniętych przez trzęsienia ziemi, wszystkim będzie się zdawało, że to koniec, widać będzie jedynie morderstwa, starcia armii i bluźniercze serca. Prawi będą bardzo cierpieć – ich cierpienia, pokuty i łzy będą się wznosiły do Nieba. Cały lud Boży będzie prosił przebaczenia i miłosierdzia, będzie błagał o moją pomoc i wstawiennictwo. Potem Jezus Chrystus w swej sprawiedliwości i w swym wielkim miłosierdziu wobec wiernych, rozkaże swoim aniołom uśmiercić wszystkich swych wrogów. Od jednego uderzenia prześladowcy Kościoła Jezusa Chrystusa i wszyscy ludzie oddani grzechowi zginą i Ziemia stanie się jak pustynia.

Potem nastanie pokój i pojednanie Boga z ludźmi. Jezus Chrystus będzie czczony i chwalony, ludzie będą Mu znowu służyć. Miłosierdzie będzie kwitło wszędzie, nowi królowie będą prawym ramieniem Kościoła Świętego, który będzie silny, pokorny, pobożny, ubogi, gorliwy i naśladujący cnoty Jezusa Chrystusa.

Ewangelia będzie głoszona wszędzie i ludzie będą bardzo postępować w wierze, ponieważ będą stanowili jedność wokół pracowników Jezusa Chrystusa. Będą żyli w bojaźni Bożej.

Pokój pomiędzy ludami nie będzie trwał długo. 25 lat obfitych zbiorów sprawi, że zapomną, iż grzechy ludzkie są powodem wszystkich klęsk, jakie spotykają Ziemię.

Zwiastun Antychrysta ze swoim wojskiem zebranym z wielu narodów będzie prowadził wojnę z prawdziwym Chrystusem, jedynym Zbawicielem świata. Przeleje on wiele krwi i będzie chciał unicestwić kult Boga, aby sam został uznany bogiem. W Ziemię uderzą wszelkiego rodzaju plagi (poza zarazami i głodem, które będą się szerzyć – przyp. Melanii), będą wojny aż do wojny ostatniej, która będzie prowadzona przez 10 królów Antychrysta; królów, którzy będą mieli wspólny znak i będą jedynymi władcami świata. Zanim to nastąpi, będzie panował na świecie rodzaj fałszywego pokoju. Ludzie będą myśleć jedynie o zabawie, źli będą oddawać się wszelkiego rodzaju grzechom; ale dzieci Kościoła Świętego, dzieci prawdziwej Wiary, moi prawdziwi naśladowcy -będą wzrastać w miłości Boga i w cnotach mi najdroższych. Szczęśliwe pokorne dusze prowadzone przez Ducha Świętego! Będę walczyła wraz z nimi aż osiągną pełną dojrzałość.

Natura woła o pomstę ze względu na ludzi, wzdryga się z przerażeniem czekając na to, co musi stać się ze splamioną zbrodniami Ziemią.

Drżyj Ziemio i wy, którzy głosicie się sługami Jezusa Chrystusa, podczas gdy w głębi duszy czcicie siebie. Drżyjcie, bo Bóg wyda was swoim wrogom, gdyż miejsca święte są miejscami zepsucia; wiele klasztorów nie jest już domami Boga, lecz pastwiskami Asmodeusza i jego własnością.

Stanie się w tym czasie, że narodzi się Antychryst z hebrajskiej zakonnicy, fałszywej dziewicy, która będzie w łączności ze starodawnym wężem – panem nieczystości. Jego ojcem będzie biskup, w chwili narodzin będzie wyrzucał z siebie bluźnierstwa, będzie miał zęby, jednym słowem – będzie to wcielony diabeł. Będzie wydawał przerażające krzyki, będzie czynił cuda, będzie żył tylko nieczystością. Będzie miał braci, którzy – choć nie wcielone diabły jak on – będą dziećmi zła. W wieku 12 lat będą znani z wielkich zwycięstw, jakie odniosą, wkrótce każdy z nich stanie na czele armii wspomaganych przez legiony z piekła.

Pory roku będą się zmieniać, a ziemia będzie wydawać tylko złe owoce. Ruch ciał niebieskich będzie tracił swoją regularność, Księżyc będzie odbijał tylko słabe czerwone światło. Woda i ogień spowodują konwulsje całej kuli ziemskiej, pochłaniając góry, miasta etc.

Rzym straci wiarę i stanie się siedzibą Antychrysta.

Demony powietrza razem z Antychrystem będą czynić wielkie cuda na Ziemi i na Niebie, a ludzie staną się coraz bardziej zepsuci. Bóg będzie opiekował się swymi wiernymi sługami i ludźmi dobrej woli; Ewangelia będzie głoszona wszędzie, a wszelkie ludy będą miały znajomość prawdy.

Zwracam się z usilnym wezwaniem do Ziemi; wzywam prawdziwych uczniów Boga żywego i królującego w Niebie; wzywam prawdziwych naśladowców Chrystusa, który stał się człowiekiem – jedynego prawdziwego Zbawiciela ludzi; wzywam moje dzieci, moich prawdziwych czcicieli, którzy oddali Mi się, abym ich prowadziła do Mojego Boskiego Syna; tych których niejako nosiłam w Moich ramionach; tych, którzy żyli w Moim duchu. Wzywam w końcu Apostołów Czasów Ostatecznych, wiernych uczniów Jezusa Chrystusa, którzy żyli z pogardą dla świata i siebie samych, w ubóstwie i skromności, w pogardzie i milczeniu, w modlitwie i umartwieniu, w czystości i zjednoczeniu z Bogiem, w cierpieniu; nieznanych światu. To jest ich czas, by wyszli z ukrycia i oświetlili Ziemię. Idźcie, okażcie, że jesteście Moimi drogimi dziećmi; jestem z wami i w was sprawiając, że wasza Wiara jest światłem oświetlającym was w tych złych czasach. Oby wasza gorliwość wywołała w was głód czci i chwały dla Jezusa Chrystusa. Toczcie walkę dzieci światłości; nieliczni, którzy widzicie, że czas czasu, koniec końców jest blisko.

Kościół będzie zaćmiony, świat będzie przerażony. Ale Enoch i Eliasz napełnieni duchem Bożym będą nauczać z Bożą pomocą, a ludzie dobrej woli uwierzą w Boga, wielka liczba dusz dozna pocieszenia. Będą one czynić wielkie postępy w cnotach mocą Ducha Świętego i potępią diabelskie błędy Antychrysta.

Biada mieszkańcom Ziemi. Będą krwawe wojny, głód, plagi i epidemie, będą przerażające deszcze zwierząt; pioruny, które niszczyć będą miasta, trzęsienia ziemi, które pochłoną całe państwa. Głosy słychać będzie w powietrzu; ludzie będą bić głowami o ściany, będą wzywać śmierci i śmierć dopełni ich cierpienia, krew będzie płynąć ze wszystkich stron. Kto miałby nie ulec, gdyby Bóg nie skrócił czasu próby? Łzy, krew i modlitwy prawych wzruszą Boga. Enoch i Eliasz umrą, pogański Rzym zniknie, ogień spadnie z nieba i pochłonie trzy miasta, cały świat pogrążony będzie w strachu i wielu pozwoli się uwieść, bo nie oddawali czci prawdziwemu Chrystusowi, żyjącemu na wieki. Oto czas; Słońce ciemnieje, tylko Wiara przetrwa. Czas się zbliża, otchłań jest otwarta. Tam jest król królów ciemności. Tam jest bestia nazywająca siebie zbawcą świata – ze swoimi poddanymi. W swej pysze sięgnie Nieba, a św. Michał Archanioł zdusi ją tchnieniem swych ust. Upadnie, a Ziemia, która przez 3 dni będzie w ciągłej zmianie – otworzy swoje gorące wnętrze. Bestia upadnie na zawsze i razem ze swymi zwolennikami pogrąży się w wiecznej otchłani piekła. Potem woda i ogień oczyszczą Ziemię, pochłoną dzieła ludzkiej pychy i wszystko będzie odnowione.


Za: "Zawsze Wierni" nr 2/1997 (15)
http://www.piusx.org.pl/zawsze_wierni/artykul/30

piątek, 21 grudnia 2018

Moje najnowsze książki w wersji elektronicznej - epub, mobi, mp3. Zachęcam do zakupu!

Uprzejmie informuję, że moje powieści:

"Wieszczba krwawej głowy"



"Cmentarz świętego Medarda"



oraz zbiorek:



"Barry. Opowiadania o psach" 


od kilku dni są dostępne jako e-booki, w formatach e-pub i mobi
a dwie z publikacji również jako audiobooki w formacie mp3.


Chętnych zapraszam do zakupu. Myślę, że warto skorzystać, bo akurat jest promocja przedświąteczna. A kupić można między innymi tu:


















"Wieszczba krwawej głowy" dostępna jako e-book. Zachęcam do zakupu.



Uprzejmie informuję, że moja powieść "Wieszczba krwawej głowy" jest od kilku dni dostępna jako e-book, w formatach
e-pub i mobi. Chętnych zapraszam do zakupu. Myślę, że warto skorzystać, bo akurat jest promocja przedświąteczna.
A kupić można między innymi tu:






sobota, 15 grudnia 2018

Dni Mahdiego. Rzeczy ostateczne człowieka i świata. Eschatologia Islamu. (16)

Zakończenie


W przedmiotowej pracy udało mi się zamieścić – choć w dość oszczędnej formie – całość nauki eschatologicznej obowiązującej wierzącego muzułmanina.

Nie pomijając żadnej z kwestii eschatologicznych, najczęściej jak to tylko było możliwe uzasadniałem je wybranymi cytatami z Koranu oraz z Hadisów.

Ponieważ różnice pomiędzy eschatologią ortodoksyjną, a tą prezentowaną przez mahdystów są znikome i w zasadzie ograniczają się do kwestii rozumienia istoty kalifatu, oraz pojawienia się Mesjasza (Mahdiego) nie ujmowałem ich w odrębnym rozdziale, ale dosłownie zacytowałem w Aneksach III i IV umieszczonymi na końcu pracy.

Wydaje się, że niniejsza praca w sposób prosty, jasny i klarowny wyjaśnia wszelkie kwestie dotyczące rzeczy ostatecznych człowieka i świata w świetle nauki islamskiej.

W pracy nie zagłębiłem się w zawiłe kwestie i interpretacje teologiczne, ponieważ nie to miałem na celu i nie taki był zasadniczy temat pracy.

Moim głównym i zasadniczym celem zaś było ukazanie czego oczekuje muzułmanin po śmierci, zmartwychwstaniu i w Dniu Ostatnim, Dniu Sądu.

ANEKSY

Aneks I: Fragment (odnoszący się do eschatologii) hasła „Islam” zawartego w VIII tomie „Encyklopedji Kościelnej podług teologicznej Encyklopedji Wetzera i Weltego, z licznemi jej dopełnieniami, przy współpracownictwie kilkunastu duchownych i świeckich osób, wydana przez X. Michała Nowodworskiego”, Warszawa 1876, s. 309 – 310:

„Od człowieka wymaga Bóg posłuszeństwa: człowiek często wyłamuje się z posłuszeństwa, ale miłosierdzie Boże i skrucha ludzka znoszą grzech człowieka. Szczęśliwy, kto ma dobra wiarę i należycie postępuje. Każdy dobry czyn będzie człowiekowi policzony i w drugim życiu nagrodzony. Kary i nagrody są rozmaite. Bezbożni w grobach swoich już są od aniołów dręczeni; dobrzy śpią w grobach swoich spokojnie, dopóki nie wybije godzina sądu ostatecznego ( el Jaum el aakhar, albo el Akhiret) i zmartwychwstania. Mahomet chwile te uważał za bardzo bliską, dodawał wszakże, że tylko Bóg zna jej godzinę. Wówczas sprawiedliwi otrzymają wieczną nagrodę, źli wieczna karę. Nadto jeszcze pośrednie między rajem a piekłem miejsce przeznaczone dla tych, co nie byli ani dobrzy ani źli. Eschatologia mahometańska jest nader fantastyczna. Rozbudzeni na sąd ostateczny zmarli, zgromadzą się w Syrii, podług innych w Jerozolimie: każdy otrzymuje księgę (kitab), w której spisane są jego czynności. Księgę tę, równie jak wagę do ważenia uczynków, rozumieją wcale nie przenośnie, ale najliteralniej. Bezbożni stają po lewicy, pobożni po prawicy. Ostateczny wyrok (hukm) nastąpi po odważeniu na wadze dobrych i złych uczynków. Podług niektórych teologów muzułmańskich, przed sądem ma miejsce pojawienie się antychrysta (Daddżal, po syryjsku Daggal). W ostatnich latach swego życia z wielkim zadowoleniem słuchał Mahomet nauki o antychryście, jaka mu rozpowiadał jeden apostata od chrystianizmu, i naukę te podał później swoim zwolennikom, w Koranie jednak nic o niej nie wspomniał. Wszyscy zmartwychwstali muszą przechodzić nad sadzawka Haudh most Ssirath, tak wąski i ostry, jak ostrze najbardziej wyszlifowanego miecza. Wiernym pomaga sam Mahomet i dla tego łatwo przechodzą ów most straszliwy i wstępują do raju, gdzie czekają na nich czarnookie , nie starzejące się nigdy dziewice (huryski).


Muhammad Refi Khan, (Inde), 1808: Rajski Ogród zaludniony hurysami

Nadto, pobożni maja tam wyborne potrawy i wykwintne napoje. Z czterech rzek rajskich, jedna płynie czystą wodą, druga mlekiem, trzecia winem, czwarta miodem. Drzewo tuba (szczęścia), wychodzące z pałacu proroka, gałęzie swoje rozpuszcza do mieszkania każdego z wiernych i t.d. Niewierni i źli spadają z mostu w piekło (gehennem); tam pali się nigdy nie gasnący ogień (nar), w którym potępionych męczą złe duchy, na których czele stoi duch Thabek. Piekło ma siedem przedziałów, z siedmioma bramami: gehennem w ściślejszym znaczeniu dla grzesznych moslemitów; ladha dla chrześcijan; hothama dla żydów; sair dla mandaitów; sakar dla magów i gwebrów, gehim dla właściwych bałwochwalców; zoaviat (derk asfal) dla obłudników. Według innych, w 7 tych miejscach karzą się siedem grzechów śmiertelnych; podług innych jeszcze każą się grzechy głównych siedmiu części ciała człowieczego. Liczba aniołów (malaiket) jest bardzo wielka. Wielbią oni Boga, unoszą tron jego, modlą się za człowieka i t.p. Do ich rzędu należy Duch Święty (Ruh el Kuds), którego Mahomet utożsamia z archaniołem Gabrjelem (Dżebrail), służącym mu za pośrednika objawień niebieskich. Za Gabrjelem idą archaniołowie: Mikail (Michał), Azrail (Abu Jahja, anioł śmierci), Israfil (Serafiel). Każden wierny ma 160 aniołów stróżów; każdy przedmiot ma swego ducha opiekuńczego. Demony (dżin), istoty podobne do człowieka, są częścią złe, częścią dobre. Szatan (iblis) należał do aniołów, podług innych do dżinów upadł on z pychy, ponieważ nie posłuchał Boga i nie pokłonił się nowostworzonemu Adamowi. Odtąd chce ludzi uwodzić i nawróceniu ich przeszkadzać. Do nawracania ludzi Bóg w różnych czasach wysyłał proroków (enbija). Przykazy proroków nie zawsze się ze sobą zgadzają, ponieważ Bóg niektóre prawa dał tylko dla pewnych społeczeństw. Koran wspomina o 28 prorokach od Adama do Jezusa. Jezus uważany jest za największego proroka przed Mahometem i jest jednym z sześciu prawodawców, czyli założycieli religii, do których liczby wliczają się: Adam, Abraham, i Mojżesz. Mahomet przyznawał, że Jezus w sposób nadprzyrodzony narodził się z Dziewicy Maryi (Mirjam), że działał cuda i wstąpił do nieba: Odrzucił jednak nazwę Syna Bożego, jako bałwochwalską, i nie wierzył, że Chrystus był rzeczywiście ukrzyżowany. Dopóki Mahomet nie przyszedł, ludzie obowiązani byli wyznawać naukę Jezusa Mesjasza (Masih), i żydzi ciężko zawinili, że ją odrzucili. Ale chrześcijanie wykrzywili naukę Jezusa i za to odpowiadać będą na sądzie ostatecznym. Mahomet, który przed śmiercią swoja wstąpił do nieba, jest ostatnim prorokiem, w którego wszyscy ludzie aż do końca świata wierzyć są obowiązani.”

Aneks II: Proroctwa i przepowiednie Muhammada odnoszące się do czasów ostatecznych przed nadejściem Dnia Sądu według hadisów:


„425. O Anasie, ludzie wybudują wielkie miasta, a jedno z nich zwać się będzie Basrah. Jeżeli będziesz je mijał lub wejdziesz do niego, powinieneś zważać na jego saletrą pokryte ziemie, pastwiska, daktyle, bazary i drzwi jego rządców. Musisz być ostrożny i mieć się na baczności, bo nastąpi tam trzęsienie ziemi, zapadnie się ona, lawiny, kamienie sypać się będą, a ludzie spędziwszy noc w normalnym stanie, wstaną rano jako małpy i świnie.” [Komentarz: Znaczy to że przyjmą zwierzęce nawyki, będą zachowywać się jak małpy i świnie. – czyli dla muzułmanów zwierzęta szczególnie nieczyste – przyp. A.J.S.]

426. Anas relacjonuje: Słyszałem, jak Apostoł Allaha mówił: „Nadejście godziny objawi się upadkiem wiedzy religijnej, wzrośnie używanie narkotyków, zmniejszy się liczba mężczyzn, a zwiększy kobiet, tak że jeden mężczyzna będzie utrzymywał pięćdziesiąt kobiet.”

427. „Godzina nie nadejdzie, dopóki bogactwo nie wzrośnie i nie stanie się olbrzymie, dopóki człowiek nie wyodrębni zakatu od swego bogactwa, ale nie znajdzie nikogo, kto byłby godny go przyjąć, dopóki ziemia Arabów nie stanie się ziemią ogrodów i rzek. „

428. „Zaprawdę fałszywi daĵĵalowie przyjdą do was z tradycjami, o których ani wy, ani wasi ojcowie nie słyszeliście. Bądźcie więc wobec nich ostrożni, a nie będą zdolni wprowadzić was w błąd ani wydać na próby.” (...)

430. Przyjdzie dzień, że rok przyjmie postać miesiąca, miesiąc tygodnia, tydzień dnia, a godzina błysku ognia”.

431. „Przyjdzie dzień kiedy łup uważany będzie za prywatną własność, rzecz powierzona za swoją, a zakat przyjmowany jako ciężar, gdy nauka będzie przeciwstawiała się religii, mężczyzna stanie się posłuszny żonie, a nieposłuszny matce, przygarnie przyjaciela, a od ojca będzie trzymać się z daleka. Będą podnosić głos w meczecie, grzesznik stanie się przywódcą ludzi. Człowiek będzie szanowany z obawy przed krzywdą, jaką może uczynić. Pojawią się śpiewające dziewczęta i instrumenty muzyczne, będzie się pić wino, a późniejsze pokolenia przeklną poprzednie. Czekajcie w tym czasie na czerwony wicher, trzęsienie ziemi i na jej zapadanie się, na metamorfozę ludzi, na ciskanie kamieniami i na inne znaki, które nastąpią po sobie tak szybko, jak szybko rozsypują się perły z przeciętego sznura, na który były nanizane.”

432. „Zjawi się po mnie Mahdi, o świecącym czole i długim nosie. Wypełni on świat równością i sprawiedliwością tak jak był on dotychczas wypełniony uciskiem i tyranią. Rządzić będzie przez lat siedem.” [Komentarz: W innym hadisie nazwisko Mahdiego jest podobne do nazwiska Proroka i odnosi się do jego rodziny, która ma rządzić obszernym terytorium. Niektóre kierunki w islamie uważają, że już się pojawił, inne wierzą, że ma przybyć później].

433. Prorok przepowiedział nieszczęścia, które spadną na jego lud tak wielkie, że człowiek nie będzie mógł schronić się przed prześladowaniem. „Wtedy Allah wyśle człowieka z mego rodu i wypełni on świat równością i sprawiedliwością, tak jak uprzednio wypełniony był uciskiem i tyranią. Zadowoleni będą z niego zarówno mieszkańcy ziemi, jak i mieszkańcy niebios. Niebo nie będzie szczędzić i obficie będzie zraszać ziemię. Ziemia zaś będzie wydawała obfite plony, a jednak żywi będą zazdrościli umarłym”.

434. Słyszałem, jak Wysłannik Allaha rzekł: „Zaprawdę pierwszym ze znaków będzie wschód słońca z miejsca, w którym zachodzi i wyjście bestii do ludzi przed południem, a którykolwiek z tych objawów wystąpi pierwszy, to drugi będzie miał miejsce zaraz po nim.”

435. „Zaprawdę Daĵĵal będzie zezowaty na lewe oko, o wiszących włosach. Raj jego i ogień będą z nim. Ogień jego to raj, a raj to ogień.”

436. „Antychryst przyjdzie ze Wschodu, a jego celem będzie Medyna. Dotrze aż za Uhud. Wtedy aniołowie zwrócą jego oblicze ku Syrii i tam zostanie zniszczony.”

437. „Daĵĵal przybędzie z ziemi na Wschodzie – Khurasan. Ludzie tłumnie pójdą za nim.” [Daĵĵal: Jest przepowiednia, że blisko dnia Sądu Ostatecznego osoba tęga, z zezem lewego oka, o obfitym szorstkim owłosieniu, z wielkimi zębami, pojawi się w Khurasan jadąc na białym osiołku, a za nią będzie podążać 70 000 Żydów, mordując rabując, niszcząc wszystko po drodze. Daĵĵal dokona wielu cudów i ogłosi się Bogiem, dając ludziom życie i śmierć. Ma on być zniszczony przez Jezusa Chrystusa, który pojawi się w Syrii.]

438. „Ludzie przy końcu świata staną się kłamcami i będą opowiadać rzeczy, których ani wy, ani wasi ojcowie nigdy nie słyszeli. Unikajcie więc ich, aby was nie wywiedli na manowce i nie wepchnęli w swary i walki.”

439. „Bliski jest czas, gdy nic nie zostanie z islamu poza jego nazwą i z Koranu poza jego egzemplarzami, a meczety muzułmanów pozbawione będą wiedzy i kultu, mężowie stanu, uczeni będą najgorszymi ludźmi pod słońcem, a swary i walki będą od nich wychodzić, aż w końcu obrócą się przeciwko nim.”

440. „Wyznawcy Proroka Muhammada! Przysięgam na Pana, jeśli byście wiedzieli to, co ja wiem o przyszłych losach zaprawdę śmielibyście się mało, a płakali dużo.”

441. Święty Prorok wyszedł na wysokie miejsce w Medynie i rzekł: „Czy widzicie to, co ja widzę?” – „Nie” – odparli zebrani. Powiedział wtedy: „Z całą pewnością widzę próby spadające na wasze domy jak potoki deszczu. Czas zbliża się ku końcowi, nauka się zakończy, pojawią się zaburzenia społeczne i skąpstwo będzie przeważać, zwiększy się uczucie niepokoju.”

442. Powiada prorok Muhammad: „Dwoje oczu nie zostanie dotkniętych ogniem piekielnym – oko, które płakało z bojaźni Bożej i oko, które czuwało w służbie Bożej.”


Aneks III: „Organizacja Ruchu Ahmadija w Islamie” – fragment tekstu opublikowanego na łamach czasopisma „AL–ISLAM”, nr 32 styczeń 1981 r, s. 1 – 4


„ORGANIZACJA RUCHU AHMADIJI W ISLAMIE. Na czele wspólnoty stoi Kalif III Hazrat Hafiz Mirza Nasir Ahmad, w kierowaniu mu wspólnota pomagają mu Centrala Ruchu – Sadr Anjuman. Obecnie składa się z:

Sekretarza Generalnego – Nazir–i–Ala, który jest jednocześnie przewodniczącym, oraz kilku Nazirów (sekretarzy), którzy prowadzą odpowiednie działy:

1. Nazir – Baitul – sekretarz skarbu,

2. Nazir Umoor–iAmma – sekretarz odpowiedzialny z sprawy organizacji oraz dyscyplinę wewnątrz organizacyjną,

3. Nazir Umoor–iKharijah – sekretarz do spraw kontaktów z państwami, rządami, społecznościami,

4. Nazir Talim–a–Tarbiyat – sekretarz do spraw oświaty,

5. Nazir Islaho Irshad – sekretarz do spraw misji,

6. Nazir Talif–o–Ishaat – sekretarz do spraw publikacji,

7. Nazir Dihiafat – sekretarz do spraw podejmowania zaproszonych gości.”1


Aneks IV: „Instytucja kalifatu. Podstawy doktryny” (Ahmadija – uwaga A.J.S) – tekst opublikowany na łamach czasopisma „AL–ISLAM”, nr 59 kwiecień 1983 (1403 h.)

„Aczkolwiek oba rozgałęzienia (Rabwah, Lahor) nawiązują do pracy założyciela „Testamentu” (al–Wasiyyat), istnieją – jak wiadomo – duże kontrowersje na temat tego, co należy rozumieć przez sukcesje albo kalifat zgodnie z intencją założyciela. Rozważmy najpierw, jak on sam to ujmuje: Krótko mówiąc, Bóg objawia swoją władzę w sposób dwojaki. Po pierwsze rękoma apostołów, a po drugie już po śmierci apostoła, kiedy zaczynają narastać przeszkody, wówczas Allah raz jeszcze manifestuje swą władzę i umacnia wspólnotę. Wobec tego ten, który przetrwa do końca, staje się świadkiem cudu, tak jak to miało miejsce za czasów Abu Bakra. W tym krytycznym momencie Allah kazał Abu Bakrowi przyjąć zdecydowane stanowisko. W ten sposób po raz drugi ujawnił swą potężna dłoń dla ratowania islamu i wypełnił obietnicę brzmiącą: „Umocni dla nich wiarę, którą im wybrał, a stan lęku o pokój w poczuciu bezpieczeństwa przemieni (Testament). Ostatnie odniesienie dotyczy sury 24, 55.

„Bóg obiecał tym, którzy będą wierzyć i pełnić dobroczynne uczynki, królestwo kwitnące, jakie dał dla tych, którzy ich uprzedzili; obiecał im także utwierdzić wiarę, którą miłują, rozpędzić ich bojaźń i zapewnić spokój...”

Komentarz Lahor Muhammada Alego dotyczy wyżej wymienionego wersetu, w dalszym znaczeniu interpretuje, że chodzi tu o proroctwo, o reformatora w islamie, a w pierwszym rzędzie traktuje ten werset jako proroctwo o obiecanym Mesjaszu. Komentarz z Rabwah mówi, iż werset dotyczy kalifatu, po czym podaje, że Koran wymienia trzy kategorie kalifatów:

1. Kalifowie, którzy są prorokami, jak Adam czy Dawid, w rozumieniu s. 2, 31: „Bóg powiedział aniołom: poślę na ziemie mojego namiestnika...” oraz s. 36, 27.

2. Prorocy, którzy są kalifami innego większego proroka, tak jak izraelscy byli kalifami Mojżesza – s. 5, 45: „Zesłałem Torę dla oświecenia ludzi, oby się nią rządzili. Prorocy, którzy wyznawali islam, używali go do sądzenia Żydów. Według tych praw uczeni i kapłani przewodzili im, ludowi, oni byli świadkami...”

3. Kalifowie nie–prorocy, należący do proroka, który ma lub nie ma chwilowej władzy, tak jak ludzie Boży uczeni w prawie (w odniesieniu do 5, 45).

W swej książce „Prawda obiecanego Mesjasza” Fazal Ilahi Bashir swe rozważania rozpoczyna od tego wersetu, aby dać prawdę interpretacji ahmadiji; cytuje także komentarz słynnego Fakhr al–Din (Tafsir kabir): „W Ummie (społeczności – przyp. A.J.S.) Muhammadija będą kalifowie mianowani przez Boga, tacy jak Aron, Jozue, Dawid, Salomon. W Podobny sposób zostaną mianowani kalifami, jak ci, którzy byli przed nimi związani z prorokiem.”

Następnie cytuje się hadis:

„Proroctwo pozostanie wśród was tak długo, jak Bóg zechce... następnie będzie kalifat na wzór proroków (Ala minhaj–al–nubuwwati), będą królowie, tyrani i będzie kalifat na wzór proroków.”

Prorok Muhammad powiedział: „Będą kalifowie po mnie i będą liczni” (Al–Buhari).

Jak się okazało kalifat Al Raszida (prawy kalifat) obejmował tylko czterech kalifów. Jasne jest więc, że większość kalifów pojawi się po przywróceniu prawdziwego kalifatu po obiecanym Mesjaszu.

Nie należy zapominać o tym, że grupa Lahor utrzymuje, iż przyszły zapowiedziany kalif będzie na wzór Muhammada (proroka), a nie Mesjasza, co jest znowu zbieżne z twierdzeniem, że założyciel nie był prorokiem. Również oczywiste jest, że wobec tego Ahmadija przyjmuje proroka – Mesjasza, skoro twierdzą, że założyciel jest prorokiem. Faktycznie zagadnienia kalifatu dotyczą obu grup: Lahor i Ahmadiji. Ale – jak to wskazujemy dalej – sprawa nie jest taka prosta. Musimy tu dodać, że w „Testamencie” powiedziane jest o kalifacie: „Niech ci w społeczności, którzy maja czyste i prawe dusze, przyjmą Baiat (przysięgę wierności wobec kalifa lub proroka) po mnie w moim imieniu; dalej: „Selekcje tych ludzi opierać się będzie na jedności opinii u moich wyznawców. Ktokolwiek więc otrzyma zgodę 40 wierzących (wyznawców, będzie upoważniony do przyjęcia w moim imieniu Baiatu. I taki powinien dać przykład innym. Bóg oznajmił mi, że dla moich wyznawców przyśle człowieka z mego rodu, którego wyróżni wielce udzielając mu objawień i będzie Mu on bliski i przez niego żyć będzie prawda i wielu ja przyjmie. Czekajcie więc tych dni...” (...)

Jak widzimy, oba kierunki oparły się na innych treściach wyżej przedstawionego cytatu. Grupa Lahor głosi, że Sadr Andżuman Ahmadija (centralne ciało wykonawcze wspólnoty) jest prawowitym kalifem obiecanego Mesjasza, podczas gdy grupa z Rabwah opiera się na słowach o obiecanym kalifie (...) Jak wyżej wykazano, grupa z Lahor głosi, że proroctwo spełnione zostanie gdzieś w przyszłości za pośrednictwem nowego Muhaddisa, podczas gdy grupa z Rabwah twierdzi, że proroctwo już zostało spełnione w osobie syna Założyciela, Mirzy Bashuir al–Din Mahmud Ahmada, który był jego drugim następcą. Objawienie to otrzymał założyciel w 1886 r. w Hoshiarpur.”

BIBLIOGRAFIA:

A’la Al–Maududi Sayyid Abul, Zrozumieć Islam, [Białystok] 1995 

Al–ssybai Mustafa, Droga życiowa Proroka, Polska 1994

al–Tantawi Ali, "Ogólny zarys religii Islamu", Białystok 1999

Abdalati Hammudah, Spojrzenie w Islam, tłumaczenie, wprowadzenie do polskiego wydania i przypisy Ataullah Bogdan Kopański, Polska 1993

Ahmadija w Islamie, [w:] AL–ISLAM, nr 105, wrzesień 1987 (1408 h.)

Azzam Leila, Gouverneur Aisha, Muhammad Posłaniec Boga, [Polska 1996]

Bielawski Józef, Islam, Warszawa 1980

Bielawski Józef, Islam, religia państwa i prawa, Warszawa 1973 

BIBLIA, to jest Pismo święte Starego i nowego Testamentu, tzw. Nowy Przekład, Warszawa 1979

Borawski Piotr, Społeczności orientalne w Wielkim Księstwie Litewskim w XVII w. [w:] "Rocznik Muzułmański 1/1413 h (1992) 

Bżeźnic Szymon, Przegląd nowych ruchów religijnych w Polsce – wybór – dodatek do polskiego tłumaczenia książki Eileen Barker pt. „Nowe Ruchy Religijne”, Kraków 2000 

Catherin W.: Filozofia moralna (filozofia moralności), t. II, Warszawa 1904 

Chazbijewicz Selim, Myśl mesjańska muzułmanów polskich [w:] "Dzień Muzułmański". Praca zbiorowa pod red. Eugeniusza Śliwki SVD, Pieniężno 1985 

Czym jest Islam?, [w:] Internet – http://www.islam.px.pl (kwiecień 2000)

Drozdowicz Zbigniew, Nowe religie orientalne, [w:] "Wiedza i Życie" nr 11/1997

Dziekan Marek M., Symbolika arabsko–muzułmańska. Mały słownik, Warszawa 1997

Grelewski S.: Wyznania protestanckie i sekty religijne w Polsce współczesnej, Sandomierz 1935

Hadisy, Warszawa 1984 (1404 h.)

Hergenröther J.: Historya powszechna Kościoła Katolickiego, tom IV, Warszawa 1901

Hrbek Ivan., Petráček Karel: Mahomet, Warszawa 1971 

Hussain Ibrahim, Tałhid i szirk. Monoteizm i politeizm, [Białystok] 1999

Instytucja kalifatu. Podstawy doktryny, [w:] "AL–ISLAM", nr 59, kwiecień 1983 (1403 h.)

Issa Ali Abi, Komentarz czterdziestu hadisów Nałałija, [Polska] 1999 

Jabiry Mohammad: Islam – potoczne poglądy a rzeczywistość, [w: ] „Życie muzułmańskie. Kwartalnik”, N° 2, 3, 4, 1407 h. (1987 rok) 

Jaugey J.: Słownik apologetyczny wiary katolickiej, t. II Warszawa 1894

Konopacki Maciej, Wartości humanistyczne polskiego Orientu, [w:] "Dzień Muzułmański". Praca zbiorowa pod red. Eugeniusza Śliwki SVD, Pieniężno 1985

Koran w zbiorach muzułmanów polskich, br. r., m. (maszynopis w posiadaniu autora)

Kowalski T.: Na szlakach islamu, Kraków 1935 

Leksykon religii, z inicjatywy Franza Königa przy współpracy wielu uczonych wydał Hans Waldenfels, przekład opracował i bibliografię polską sporządził Paweł Pachciarek., Warszawa 1997

Maimburg Ludwig.: Historya o krucyatach na wyzwolenie Ziemię Świętej, Kraków 1707 

Maulvi Muhammad Ali, Islam. Religia ludzkości, Warszawa 1931

Miśkiewicz Ali, Tatarzy polscy, Gdańsk 1986 

Nasr Seyyed Hossein, Ideals and Realities of Islam, br.m., 1966
Нехристианские Религии и Учения [w:] Миссионерский Листок # 69f [w:] Internet – http//www. non–christian_religions.doc, wrzesień 1999

Nosowski J.: Teologia Koranu, Warszawa 1971 

Piwiński Ryszard, Mitologia Arabów, Warszawa 1989

Prawdziwe oblicze Ahmedija, [w:] Internet – http://www.islam.px.pl (kwiecień 2000) – wydruk w posiadaniu autora

Prorok Muhammad, [w:] "AL–ISLAM, nr 37, kwiecień 1981 r (1401 h.) 

Reychman J., Mahomet a świat muzułmański, Warszawa 1966

ibn Salih Al–Usajmin Muhammad, Fundamenty wiary Islamu, [Polska 1996]

Sarwa Andrzej J., Islam [w:] "Magazyn Rodzinny", nr 170/1988

Sarwa Andrzej J., Rzeczy ostateczne człowieka i świata [w:] AL–ISLAM, nr 111, marzec 1988 r. (1409 h.)

Sidor Kazimierz, Bogowie, magowie i nafta, Warszawa 1971

Tabatabai Seyyed Muhammad Husayn, Zarys nauk islamu, brak miejsca i roku wydania

Tokarczyk Andrzej, Religie współczesnego świata, Warszawa 1978 

Tokarczyk Andrzej, Trzydzieści wyznań, Warszawa 1978 

Warunki wiary, [w:] "AL.–ISLAM, nr 20, grudzień 1979 (1400 h.)

Wiara Bahá'i – pytania i odpowiedzi, [w:] Internet: http://www.bahai.alpha.pl/faq/faq/html – maj 2000, wydruk w posiadaniu autora

Wierusz Kowalski J., Świat mnichów i zakonów, Warszawa 1978

Żuk Mahmud Taha, Imam, Muzułmanie polscy [w:] "Kolumna. Biuletyn Informacyjny NCK", nr 55 

Życie proroka Muhammada /AS/ – Otwarta księga, [w:] "AL–ISLAM", nr 41/42 sierpień–wrzesień 1981 (1401 h.)

_________________________________________

1 Ponadto istnieje Quadha – Islamski Sąd Cywilny, gdzie sprawy rozstrzygane są przez kadih, a także odrębne i niezależne od siebie organizacje skupiające kobiety, chłopców od 8 – 15 roku życia, mężczyzn od 15 do 40 roku życia i organizacja skupiająca mężczyzn po 40 roku życia. Rozwinięte jest też szkolnictwo zarówno średnie jak i wyższe, tak dla chłopców, jak i dla dziewcząt, z tym, że jedynie chłopcom wolno ukończyć studia teologiczne – przypis. A.J.S.

© Andrzej Juliusz Sarwa 2018


Książkę w wersji papierowej można kupić

w Polsce:


za granicą:


Książkę w wersji elektronicznej (epub, mobi) można kupić tutaj: